In de jaren zestig liep het kerkbezoek sterk terug en de pastoors en dominees probeerden nog wel met beatmissen de jongeren te binden. De jeugd hield echter meer van popliedjes dan van de muziek in de beatmissen.

In Amerika zien we dat het kerkbezoek niet is afgenomen en de muziek, die is afgestemd op de gospels wat “goed nieuws” of “de blijde boodschap” betekent, speelt hierbij een belangrijke rol. Niet alleen Mahalia Jackson heeft veel gospels gezongen maar ook Elvis Presley, Sam Cooke, Jackie Wilson en John Legend.

Vroeger was een begrafenisdienst een religieus gebeuren met een stichtelijke preek, veel wierook en de overledene werd, vooral in de katholieke kerk, in het zonnetje gezet. Het kerkkoor zong een “Ave Maria” van Schubert en later werden liederen gezongen van de onlangs overleden Huub Oosterhuis. Op zijn begrafenis werd het Latijns gezang: “Requiem aeternam dona eis Domine” gezongen wat betekent “Heer, geef hun de eeuwige rust.

Ook ik heb een leeftijd bereikt waarop ik regelmatig een uitvaartdienstdienst bezoek om afscheid te nemen van een dierbare. Ik schrik echter wel van de gezangen en de vele dia’s die vertoond worden om aan te geven dat de overledenen genoten heeft van het leven. Niet alleen kermis- en carnavalsfoto’s komen voorbij maar ook vakantiekiekjes waar de overledene in bikini of zwemslip herinnerd wordt aan de goede en voorbije tijden.

De vroegere psalmen zijn vervangen door “Waarheen, Waarvoor” van Mieke Telkamps en “We’ll meet again” van Vera Lynn. Daarna zijn met stip “Mag ik dan bij jou!” van Claudia de Breij  en “Tears in Heaven” van Eric Clapton gestegen op de Uitvaart Top 10.

Niets is meer te gek en sommigen vinden dat een beetje humor wel past bij de begrafenis of crematie van een dierbare en liedjes zoals “Dag Vriendjes en Vriendinnetjes” van Bassie en Adriaan, “This Girl is On Fire” van Alice Keys,  worden  hierbij gedraaid. Ook het liedje “Hij was maar een Clown” van Ben Cramer is niet echt een afscheidslied.