Alhoewel ik geboren en getogen ben in Gemert heb ik het grootste deel van mijn leven elders doorgebracht. Natuurlijk zijn mijn vrouw en ik in die tijd vaak naar mijn (schoon)ouders geweest en als ik Gemert dan binnenkwam overviel me altijd het gevoel: hier hoor ik thuis! Een broek werd ogenblikkelijk weer “un boks” en onze kinderen vonden dat bij Oma zo “buitenlands” gepraat werd. Dat Gemert altijd mijn thuis is gebleven komt door reminiscentie, dat zijn de herinneringen uit de periode van je jeugd, die vooral op latere leeftijd terugkeren. In die periode maak je heel veel dingen voor de eerste keer mee, zoals de eerste danspasjes bij de Keizer en de film, Tarzan,  in het Luxor theater. “Tijd voor Teenagers” gepresenteerd door Herman Stok op vrijdagmiddag op de radio, de eerste stapjes op het liefdespad, kampioen met de Topklasse, de ULO, het eerste pilsje, het Stumpke, schaatsen op de binnengracht en het singeltje: “One Night” van Elvis in de jukebox van cafetaria Bots

Toen ik weer naar Gemert ging verhuizen zeiden mijn Utrechtse collega’s dat ik niet helemaal fris was in mijn bovenkamer, als je de A2 verlaat richting Veghel komt de stank je tegemoet en je gaat je begraven in de Peel. Misschien hadden ze wel gelijk maar ik pareerde dat door ironisch op te merken: “Als de wereld vergaat dan heb ik in Gemert nog jaren de tijd om alles op te ruimen” en “ik zit hoog en droog als er een watersnoodramp komt”. Alweer vele jaren woon ik nu in Gemert en heb geen enkel moment spijt gehad van de verhuizing. Er is wel veel veranderd en natuurlijk is enige melancholie me niet vreemd zoals te horen in “Het Dorp” van Wim Sonneveld.

Vele zoete herinneringen hebben echter plaats gemaakt voor waarschuwingen voor een zorgelijke toekomst. Wat moeten onze jongeren straks met de plastic soep, de  afvalberg en het fijnstof dat wij als ouderen achterlaten. Paul Crutzen, een Nederlandse Nobelprijswinnaar, heeft enkele jaren geleden de huidige tijd aangeduid als antropoceen, een nieuw geologisch tijdperk waarin de mens een negatieve en desastreuze invloed heeft op onze aardkloot. Wat zal straks de reminiscentie zijn van de huidige jeugd over het collectief brevet van onvermogen van de huidige mens om uitbuiting van de aarde te voorkomen. Zullen zij zich vooral de intensieve veeteelt, verwoesting van de natuur, klimaatcrisis, overmatige consumptie en de nutteloze oorlogen herinneren?