Tegenwoordig is “beleving” hét toverwoord. Het zegt iets over de manier hoe je iets ervaart en vooral in winkelcentra speelt de beleveniseconomie een belangrijke rol zoals de Markthal in Rotterdam en de Noordkade in Veghel. Ook de Verkadefabriek in den Bosch en de Brabantse Kluis in Aarle-Rixtel hebben iets speciaals. Bij de recreatie-industrie is de beleving misschien nog wel belangrijker. Vroeger gingen we naar de zandverstuivingen in de Handelse bossen en zong Heleentje van Capelle dat we naar de speeltuin gingen.  Ik heb mijn eerste voet in het buitenland gezet tijdens een schoolreisje van de ULO naar Monschau in Duitsland. Tegenwoordig kunnen we naar iedere uithoek van de wereld en de huidige reizigers willen inspiratie opdoen, zingeving zoeken en contact maken met de locals.

De komende zomer wordt een spannende vakantie echter ingewisseld voor een camping in Nederland. Het coronavirus heeft de hele toeristenindustrie in de war gebracht en daarom heb ik eens gedacht om een heerlijk buitenlands avondje te organiseren met een Italiaanse beleving. Laten we het avondje beginnen met een begroeting, niet met “Hee makker, hoe gaat het? Alles goed?” maar met “Ciao amico, come stai? Tutto a posto?” Het antwoord is: “Sto bene”! We kunnen ook begroeten met Buona Sera Signorita maar niet antwoorden met  “Come Prima”, want dat betekent iets heel anders. Alvorens aan de dis te beginnen nemen we een Campari als aperitiefje en na de “Zuppa di Peperoni”  vallen we aan op  de “Risotto alla Milanese”. De Campari vervangen we intussen door Chianti wijn en als toetje nemen we een typisch Napolitaanse taart oftewel een “Torto Caprese”. We kunnen ook een Venetiaanse Tiramisu nemen met een Grappa. Daarna gaan we onderuit voor de film: “Roman Holiday”, een heerlijke romantische film uit 1953 met Audrey Hepburn en Gregory Peck (of zoals we hem vroeger noemden “Sjors Spek”), die samen op een scooter door Rome crossen. De heren nemen tijdens de film een of meerdere Peroni’s, een lekker Italiaans biertje, en de dames zijn dan wel toe aan een Cappuccino met een Amaretto. Op de tafel staan nog wat Grissini’s als knabbeltje.

Als de alcoholische versnaperingen hun tol gaan eisen zingen we met zijn allen het bekende lied van Domenico Modugno: “Nel blu di pinto di blu”!! Mochten de buren gaan roepen “akverdomme wij benne niet kek” en het liedje gaan zingen van Dingetje: “Houtochdiekop”, dan pas is onze vakantie trip geslaagd!