Tegenwoordig moet je voorzichtig zijn met het maken van opmerkingen over vrouwen. Als je zegt dat een vrouw een flinke bos hout voor de deur heeft loop je kans dat je ter plekke gekielhaald wordt. Ook het gezegde, twee erwtjes op een plank is tegenwoordig niet meer geoorloofd. Op het woord kletstante rust  een taboe en praatgrage vrouwen bestaan niet meer. Een kletskous kan zowel slaan op een man als een vrouw dus het is niet zo erg om dat woord te gebruiken. Een waterval van woorden hebben, is weer erg positief en betekent dat iemand bijdehand is en boeiend kan vertellen.  Een dameskransje is weer een verkeerde opmerking vooral als het woord gebruikt wordt bij een groepje heren. De heren bij NOS studio Voetbal is een voorbeeld van een dameskransje, die een uur lang kunnen kletsen over wel of geen doelpunt.

De voorzitter van het organisatiecomité voor de Olympisch Spelen, Yoshiro Mori heeft onlangs gezegd dat vrouwen in vergaderingen moeite hebben om hun spreektijd kort te houden. Zijn opmerking zorgde voor boze reacties, was seksistisch en ongepast en Mori moest opstappen.

Er is al veel wetenschappelijk onderzoek geweest of het nu wel of niet waar is dat vrouwen meer praten tijdens een bijeenkomst. Het blijkt dat er geen standaard bestaat maar dat de individuele sociale achtergrond een duidelijke rol speelt in de eigenschappen van spraak. De erop kletsende vrouw en de man, die de spraakwaterval zwijgend aanhoort, is een van die hardnekkige mythes die ondanks gebrek aan bewijs eindeloos worden herhaald.

Iedereen kent de uitspraak, mannen komen van Mars en vrouwen van Venus. Deze uitspraak stelt dat mannen en vrouwen zoveel van elkaar verschillen dat ze van verschillende werelden komen. In mijn optiek zijn mannen en vrouwen inderdaad niet volledig aan elkaar gelijk en dat is maar goed ook en vooral in relaties kan dat een voordeel zijn. Ondanks alles blijven de hardnekkige geruchten  bestaan dat vrouwen meer praten dan mannen.