“Haal op die wekker, snot is lekker. Slik maar door, daar is het voor!”

Als je vroeger je neus ophaalde kreeg je deze opmerking naar je hoofd geslingerd. Het geluid van je neus ophalen is echter niet veel viezer dan het geluid van je neus snuiten, toch! Dat getrompetter en geveeg en dan nog even de oogst bekijken, wat veel mensen onwillekeurig doen, is toch even snotterig vies.

Volgens de artsen is je neus ophalen echter vele malen gezonder dan steeds je neus snuiten als je erg verkouden bent. Het ophalen van al het snot vind ik toch bijzonder irritant!

Er wordt veel onderzoek gedaan naar snotteren en andere bijzondere geluiden zoals smakken, slurpen, slikken en kuchen. Men noemt dat misofenie, dat letterlijk betekent  “haat tegen geluid” en het is een heel serieus onderzoek. Bij misofenie oftewel geluidenallergie is de ergernis soms zo groot dat mensen hun woede en walging amper in toom kunnen houden.

Damiaan Denys, hoogleraar psychiatrie aan de Universiteit van Amsterdam heeft voor zijn onderzoek naar deze stoornissen een bijzondere prijs gekregen en wel de alternatieve Nobelprijs, de Ig Nobelprijs. Ig noble is een woordgrapje en betekent gemeen, gewoon, van lage kwaliteit. De prijs wordt gegeven aan correct onderzoek waarvan het nut niet helemaal duidelijk is. Zo is er onderzoek gedaan naar de effecten van het dragen van polyester, katoen of wollen broek op het seksleven van ratten, en voor het vervolgens uitvoeren van vergelijkbare tests op mannen.

Nu is er ook een lied met hijgerige geluiden dat bij Koningin Juliana grote weerzin opwekte en zij wilde het zelfs van de radio hebben. De BBC zond alleen de instrumentale versie uit. Het lied staat bekend als een onbegrepen liefdeslied oftewel een Frans hijglied en de zangstijl van de zangeres werd aangeduid als zuchtzingen. Vijftig jaar later zijn de meningen over Serge Gainsbourgs “Je táime, moi non plus” nog altijd verdeeld.