Supporters van het Nederlands elftal hebben het niet makkelijk. Deze week hebben ze gekeken naar een kansloze wedstrijd tegen Frankrijk en een moeilijk potje tegen Bulgarije. Misschien ligt het beroerde spel  aan de trainer. De vorige twee trainers, Hiddink en Blind, zijn al vervangen en het driftkikkertje Advocaat is in mijn ogen ook niet de verlosser. In interviews is hij een brompot en volgens mij is hij niet de vrolijkste thuis. Zijn uitspraak: “Het is niet belangrijk hoe we winnen, als wij maar winnen” moedigt niet aan om te gaan kijken naar het “tikkie breed en terug” voetbal.

De spelers zijn verwende miljonairs en als ik het tronie zie van Sneijder slaat zelfs het bier dood in mijn glas. Laat ik niets zeggen van Memphis Depay alhoewel hij, volgens sommigen,  wel mooi beschilderd is.

Ik geniet wel van de verslaggevers,. Ze maken leuke opmerkingen zoals: “Advocaat bepaalt wie van de drie spelers zich klaar moet gaan maken”. Misschien heb ik een “dirty mind”  omdat ik moest glimlachen toen ik Marco van Ginkel opgelucht in het veld zag komen. De opmerking “Robben wil in de bal en nu weer uit de bal” begrijp ik echter niet en van de opmerking “met het spelen met vier verdedigers zijn we kwetsbaar” kan ik ook geen chocola maken.

Waar ik wel de kralenpies van krijg is het gelijk hebben van de voetbalanalisten. Na afloop geven ze hun visie en leggen uit wat er allemaal fout is gegaan. In de rust en na afloop hoor ik opmerkingen dat er sneller en vooruit gespeeld moet worden. Voor dergelijke opmerkingen krijgen ze duizenden euro’s. Ook zijn er analisten zoals Co Adriaanse, die het voetbalspel uitlegt alsof hij een docent aardrijkskunde is, die de klimaatverandering begrijpelijk wil maken.  Ook zou ik graag Piero, de analyse computer van Jan van Halst het raam uitwillen gooien met zijn cirkeltjes en pijltjes die precies aangeven waar het fout is gegaan.

Toch ga ik weer kijken naar Nederland – Wit Rusland!!!!