Een verdovingstechniek met ether werd in 1846 voor het eerst toegepast in Boston (VS) waarbij een patiënt verdoofd werd om een gezwel uit zijn hals te verwijderen. De verdoving zorgde ervoor dat tijdens de operatie de ziel buiten het lichaam stond te wachten. Jaren later in 2003 werd in de film 21 Grams met Sean Penn en Naomie Watts het verhaal verteld van de Amerikaanse arts MacDougall, die in 1907 het gewicht van de ziel (21 gram) bepaald heeft nadat hij terminale patiënten voor, tijdens en na hun overlijden gewogen had.

In het boek “Eindeloos Bewustzijn” (2001) beschrijft de cardioloog van Lommel de ervaringen van overlevenden met een bijna-doodervaring (BDE) na reanimatie van een hartstilstand. De cardioloog denkt dat bij zulke patiënten de hersenen niet meer functioneren en dat de BDE veroorzaakt wordt door een onstoffelijke geest. Van Lommels onderzoek bewijst echter op geen enkele manier het bestaan van een eindeloos bewustzijn. De zogenaamde wetenschappelijke bewijzen, die hij daarvoor aanhaalt slaan nergens op. Hedendaagse wetenschappers zeggen dat de ziel niet bestaat en wat wij de ziel noemen is hersenactiviteit en verder niks.

Toch zijn er veel publicaties die BDE ervaringen beschrijven en de meeste maken melding van een donkere tunnel en een stralend wit licht op het einde. Een mogelijke verklaring hiervoor is een zuurstofgebrek dat kan leiden tot plaatselijke veranderingen in de  prikkeloverdracht tussen hersencellen, dat weer de aanleiding is voor het waarnemen van een helder licht. Een bijzondere mooie afbeelding van dit verschijnsel is het schilderij: Tunnel naar het licht, van onze plaatselijke kunstenaar Henk van Eck.

Als ik ‘s avonds een ommetje maak door het centrum van Gemert met een rondje om het kasteel blijf ik altijd even staan voor het ijzeren toegangshek van de Hoef met het jaartal 1740. Ik zie dan een mooie laan oftewel een donkere tunnel met in de verte een stralend wit licht. Ik loop dan langs het dode kasteel en de ommuurde tuin maar blijf in de verte het witte licht zien. Als ik echter aan het eind van de tunnel kom is er een grote teleurstelling want ik zie alleen maar huizen, weilanden en de boerderij van Vereijken. Daarna sla ik rechts af, loop langs het kerkhof weer naar de Kerkstraat  en zie nu het kasteel aan mijn rechterhand en zeg tegen mezelf: hoe lang zal het nog duren voordat er weer een ziel is in het kasteel.