Tegenwoordig wordt het massapubliek bediend met sport, cartoons en human interest in programma’s zoals de DWDD. Men consumeert meningen zonder zelf enige achtergrond van het probleem te hebben. Daarom ben ik eens naar de DWDD geweest om te kijken hoe dat proces in werkelijkheid verloopt. Naast dat ik de dag erna door heel veel mensen herkend werd heb ik er ook veel van opgestoken. De belangrijkste gast die avond was Freek de Jonge, toevallig een van mijn favorieten. Hij was er om iets te vertellen over de film: The Great Dictator uit 1940 van Charley Chaplin, een satirische kijk op de toenmalige dictator Adolf Hitler. In de uitzending werd hem echter gevraagd wat zijn mening was over Erdogan.  Na lang aandringen werd hem de opmerking ontlokt: “Mag iemand die beledigd wordt, zichzelf beledigd voelen”? Hij voegde eraan toe dat een grap over Erdogan zó leuk moet zijn, dat als hij zegt daardoor gekwetst te zijn, hij nog een keer wordt uitgelachen. Dat is een ander verhaal dan de opmerking van Prem Radhakishun, die enige tijd geleden in de DWDD heeft gezegd dat je in dit land  Allah en Jezus moet kunnen beledigen. Volgens hem zijn het slechts woorden die aanzetten tot nadenken en niet aanzetten tot haat. Prem probeerde duidelijk te maken dat de vrijheid van meningsuiting zo belangrijk is dat iedere religie bespot zou kunnen worden. Mijn bescheiden mening is echter dat er wel een vrije meningsuiting moet zijn maar dat het beledigen soms toch wel erg grof, goor, en soms alle perken te buiten gaat.

Toen ik nog een braaf katholiek jongetje was en de hostie nog op de tong gelegd werd wist ik niet wat te doen als die hostie aan mijn gehemelte bleef kleven. Ik mocht de hostie niet aanraken met mijn tong en er zeker niet op bijten want dan zou er  bloed uit de hostie komen. We leven nu een halve eeuw later en het Rijke Roomse Leven ligt ver achter de horizon. Nederland is vrijwel volledig seculier geworden en voor sommigen is de religie een dierbare jeugdherinnering, voor anderen is het een nachtmerrie, te danken aan het grondpersoneel van toen.  

Misschien dat een wijze professor in de DWDD eens iets kan zeggen over transsubstantiatie, de verandering van brood in het werkelijke Lichaam van Christus. Is het godslastering om aan te nemen dat dat moeilijk voor te stellen is?