(Gemerts Nieuwsblad: 3 mei 2012)

Vorig weekend was een oud-collega uit het Utrechtse bij mij op bezoek en natuurlijk heb ik hem ons fraaie dorp met het kasteel laten zien. Toen we na de wandeling een kop koffie zaten te drinken hoorde ik hem zeggen: “Wat een fantastische contente burgemeester hebben jullie!!!” Hij had de weekend-editie van het Gemerts Nieuwsblad in zijn hand waar Frans Wijnen en de burgemeester zich (bijna) gedroegen als een gehuwd stel. Net op dat moment wilde ik een slok koffie drinken maar het koffienat ging in mijn luchtpijp in plaats van in mijn slokdarm en ik proestte het uit waarbij de koffie via mijn neusgaten weer  naar buiten kwam. De rest van de koffie ging over mijn broek en het tapijt kon diezelfde week nog naar de stomerij. Tien minuten blazen in een plastic zakje kon nog net een acute hyperventilatie voorkomen. Blauw aangelopen kon ik nog net uitleggen dat de burgemeester altijd een contente mens is. Toen het er op leek dat het kasteel een elitair vijf sterren bejaardencentrum zou worden was hij de contentste mens van de wereld. Om mijn gast niet te zeer te vermoeien heb ik hem zijdelings  verteld van alle besognes die het gedrag van onze Vroede Vaderen heeft veroorzaakt in de “Gimmertse  gemeenschap”.  

Ik hoorde mijn gast nog wel zeggen: “Is er hier dan geen gemeenteraad?” en met bloed doorlopen ogen kon ik nog fluisteren dat de meerderheid van de gemeenteraad net een stel jonge puppies is die  staan te kwispelen als de Burgemeester en Wethouder binnenkomen en als ze geaaid worden doen sommigen zelfs een plasje van genot. Er zijn wel een paar “keffers” in de raad maar die komen met hun geblaf jammer genoeg niet boven de meerderheid uit.

Gelukkig heeft mijn zeer gewaardeerde collega de gemeenteraad van afgelopen dinsdag niet gezien want ik had me anders diep geschaamd voor deze dorpse folklore. Fractievoorzitters van de coalitie die zich gedroegen als verontwaardigde pruillipende tieners die hun zinnetje niet krijgen. De VVD die mij, waarom weet ik eigenlijk niet, deed denken aan de opera “Cosi fan tutte”. Geschrokken ben ik echter van de vertegenwoordiger van “Millus”. Niet gehinderd door enige kennis gaf hij zijn mening en zijn voorliefde voor eigen “grond en mensen”. Terwijl iedereen zich inzet voor: “Gemert als buitenplaats” beuzelt deze vertegenwoordiger over een “inbreilocatie” bij het kasteel. ’s Nachts werd ik klam van het zweet wakker omdat ik droomde van de Balkan en van de Hutsies en Tutsies. ’s Morgens stond ik toch weer vrolijk  op omdat ik een visioen had gehad dat “Millus” zich vrijgevochten had en als onafhankelijke staat verder ging. Complimenten voor de vertegenwoordiger van de PvdA die een persoonlijke visie liet prevaleren boven de partijdiscipline.

Natuurlijk moet de gemeente het kasteel kopen dat was al duidelijk vanaf het begin.  Als men die beslissing, na degelijk (financieel) onderzoek, eerder had genomen had veel gekissebis voorkomen kunnen worden, dan was de gemeenschap niet uit elkaar gereten en had men waarschijnlijk enkele miljoenen euro’s gemeenschapsgeld kunnen besparen. Ik zou een gedeelte van de gemeentelijke reserve (>50 miljoen!!) gebruiken voor de koop van het kasteel en de bossen behouden. Maar misschien ben ik wel te veel leek op financieel gebied of zouden die reserves belegd zijn in IJsland??